ประวัติความเป็นมาของการผลิตและการแปรรูปน้ำมันบริโภคในประเทศไนจีเรีย

น้ำมันปาล์มและน้ำมันถั่วบดเป็นน้ำมันพืชรุ่นแรกที่ผลิตและแปรรูปในเชิงพาณิชย์ในประเทศไนจีเรีย น้ำมันถั่วบดผลิตจากพืชตระกูลถั่วทางตอนเหนือของประเทศ และปาล์มน้ำมันปลูกทางตอนใต้ของประเทศ

อุตสาหกรรมถั่วบดและปาล์มน้ำมันมีการพัฒนาอย่างกว้างขวางในหลายประเทศในเขตร้อน เนื่องจากผลผลิตพืชมีศักยภาพสูงมาก ปาล์มน้ำมันให้ผลผลิตน้ำมันต่อหน่วยพื้นที่สูงสุดเมื่อเปรียบเทียบกับพืชผลอื่นๆ และผลิตน้ำมันที่แตกต่างกันสองชนิด ได้แก่ น้ำมันปาล์มและน้ำมันเมล็ดในปาล์ม ผลิตภัณฑ์ทั้งสองนี้มีความสำคัญในการค้าโลก พันธุ์ปาล์มน้ำมันสมัยใหม่ที่ให้ผลผลิตสูงได้รับการพัฒนาโดยโปรแกรมการปรับปรุงพันธุ์ ภายใต้สภาพภูมิอากาศที่เหมาะสมและการจัดการที่ดี พืชสามารถผลิตช่อได้มากกว่า 20 ตัน/เฮกตาร์/ปี โดยมีปริมาณน้ำมันปาล์มอยู่ที่ร้อยละ 25 ซึ่งเทียบเท่ากับผลผลิต 5 ตันน้ำมัน/เฮกตาร์/ปี (ไม่รวมน้ำมันเมล็ดในปาล์ม) ซึ่งมากกว่าน้ำมันบริโภคอื่นๆ มาก การส่งออกเมล็ดปาล์มเริ่มขึ้นในปี พ.ศ. 2375 และในปี พ.ศ. 2454 แอฟริกาตะวันตกของอังกฤษเพียงแห่งเดียวส่งออกได้ 157,000 ตัน ซึ่งประมาณ 75 เปอร์เซ็นต์มาจากไนจีเรีย ไนจีเรียเป็นผู้ส่งออกรายใหญ่ที่สุดจนถึงปี 1934 เมื่อประเทศถูกแซงหน้าโดยมาเลเซีย

แอฟริกาเป็นผู้นำของโลกในการผลิตและส่งออกน้ำมันปาล์มตลอดครึ่งแรกของศตวรรษที่ 20 นำโดยไนจีเรียและซาอีร์ อย่างไรก็ตาม ภายในปี 1966 มาเลเซียและอินโดนีเซียมีปริมาณการผลิตน้ำมันปาล์มแซงหน้าแอฟริกาทั้งหมด

ตามรายงาน Oil Palm Review ซึ่งจัดพิมพ์โดยสถาบันพัฒนาและวิจัยเขตร้อนในสหราชอาณาจักร มาเลเซียเพียงแห่งเดียวผลิตน้ำมันปาล์มมากกว่า 3 ล้านตันในปี พ.ศ. 2526 เทียบกับการผลิตในแอฟริกาทั้งหมดประมาณ 1.3 ล้านตัน การผลิตส่วนประกอบอาหารที่สำคัญนี้ยังคงมีแนวโน้มลดลงในไนจีเรีย แม้ว่าสถาบันจะพยายามดำเนินการวิจัยและให้คำแนะนำที่เหมาะสมแก่รัฐบาลในการกำหนดแนวทางนโยบายเกี่ยวกับการผลิต การขยายพันธุ์ และการแปรรูปพืชผลก็ตาม

English

Français

Indonesia

Malaysia

Português

Español

แบบไทยไทย

ประวัติความเป็นมาของการผลิตและการแปรรูปน้ำมันบริโภคในประเทศไนจีเรีย

ติดต่อเรา