การผลิตทางการเกษตรในไนจีเรีย_ข่าวในแวดวงอุตสาหกรรม

ประเทศไนจีเรียตั้งอยู่ระหว่างเส้นลองจิจูดที่ 2° 49’ ตะวันออก ถึง 14° 37’ ตะวันออก และเส้นละติจูดที่ 4° 16’ เหนือ ถึง 13° 52’ เหนือของเส้นศูนย์สูตร
สภาพอากาศเป็นแบบเขตร้อน มีลักษณะเด่นคืออุณหภูมิและความชื้นสูง รวมถึงมีฤดูฝนและฤดูแห้งที่ชัดเจน แต่ก็มีความแตกต่างกันระหว่างภาคใต้กับภาคเหนือ ปริมาณหยาดน้ำฟ้าโดยรวมจะลดลงเมื่อเคลื่อนที่จากชายฝั่งไปทางทิศเหนือ ภาคใต้ (ที่อยู่ต่ำกว่าเส้นละติจูด 8° ทิศเหนือ) มีปริมาณฝนตกต่อปีอยู่ในช่วงระหว่าง 1,500 ถึง 4,000 มิลลิเมตร ในขณะที่ภาคเหนือสุดมีปริมาณฝนตกต่อปีอยู่ในช่วงระหว่าง 500 ถึง 1,000 มิลลิเมตร ประเทศไนจีเรียมีพื้นที่รวม 923,768 ตารางกิโลเมตร โดยแบ่งเป็นพื้นที่บนบก 910,768 ตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ที่ถูกน้ำปกคลุมประมาณ 13,000 ตารางกิโลเมตร ประมาณร้อยละ 80 ของพื้นที่ในไนจีเรียเหมาะสำหรับการทำการเกษตรและเลี้ยงสัตว์ ในขณะที่ประมาณร้อยละ 13 เป็นพื้นที่ป่า ซึ่งเป็นแหล่งผลิตไม้ชนิดต่างๆ เช่น ไม้มาฮอกกานี ไม้ไอโรโก ไม้เอบันี และไม้ชนิดอื่นๆ การใช้ประโยชน์ที่ดินในประเทศไนจีเรียสามารถแบ่งออกเป็น 31.29% สำหรับการทำการเกษตร 2.96% สำหรับการปลูกพืชเฉพาะประเภทที่ต้องใช้เวลานานในการเจริญเติบโต และ 65.75% สำหรับวัตถุประสงค์อื่นๆ พื้นที่ที่ได้รับการชลประทานมีเนื้อที่ 2,330 ตารางกิโลเมตร ประเทศไนจีเรียยังคงเป็นสังคมเกษตรกรรมเป็นหลัก (Olaoye และ Rotimi, 2001) ประชากรประมาณร้อยละ 70 มีอาชีพเกี่ยวข้องกับการผลิตสินค้าเกษตรเพื่อการดำรงชีพ

ภาคเกษตรกรรมให้งานแก่ประชากรเกือบครึ่งหนึ่งของประเทศ แต่กลับมีส่วนแบ่งเพียงเล็กน้อยในการส่งออกและการผลิตอาหารของประเทศเท่านั้น นอกจากนี้ การผลิตอาหารยังไม่สามารถเพิ่มขึ้นให้ทันกับอัตราการเติบโตของประชากรที่รวดเร็ว (Olaoye, 2007) รัฐบาลได้พยายามส่งเสริมการผลิตทางการเกษตรโดยมีมาตรการหลายประการ เช่น โครงการชลประทานขนาดใหญ่ และการขยายโอกาสในการได้รับสินเชื่อให้แก่เกษตรกร อย่างไรก็ตาม ในช่วงที่อุตสาหกรรมน้ำมันเฟื่องฟูในทศวรรษ 1970 ภาคเกษตรกรรมกลับถูกละเลย นับตั้งแต่นั้นมา ไนจีเรียก็ประสบกับปัญหาความยากจนอย่างรุนแรง และการขาดแคลนอาหารพื้นฐาน ในเชิงประวัติศาสตร์แล้ว รากเหง้าของวิกฤตทางเศรษฐกิจของไนจีเรียนั้นมีต้นกำเนิดมาจากการละเลยการพัฒนาภาคเกษตรกรรม และการพึ่งพาเศรษฐกิจที่มีเพียงอุตสาหกรรมเดียว นั่นคืออุตสาหกรรมน้ำมันเท่านั้น ในปัจจุบัน ภาคเกษตรกรรมคิดเป็นสัดส่วนน้อยกว่า 5% ของผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ (GDP) ของไนจีเรีย (Olagbaju และ Falola, 1996) ดังที่ได้กล่าวไว้ก่อนหน้านี้ การละเลยภาคเกษตรกรรม รวมถึงการที่เศรษฐกิจของไนจีเรียต้องพึ่งพาน้ำมันดิบเป็นหลัก ล้วนไม่เป็นสัญญาณที่ดีต่อความเจริญรุ่งเรืองของเศรษฐกิจไนจีเรียเลย

English

Français

Indonesia

Malaysia

Português

Español

แบบไทยไทย

การผลิตทางการเกษตรในไนจีเรีย

ติดต่อเรา