การค้าขายผลิตภัณฑ์ปาล์มในช่วงแรก
ข่าวอุตสาหกรรม / ทักแชทไลน์ / ขอราคาหน่อยครับ / วันที่: 5 พฤศจิกายน 2014
การค้าน้ำมันปาล์มระหว่างประเทศเริ่มขึ้นในช่วงเปลี่ยนศตวรรษที่ 19 ในขณะที่เมล็ดในปาล์มพัฒนาขึ้นหลังปี ค.ศ. 1832 เท่านั้น น้ำมันปาล์มกลายเป็นสินค้าหลักสำหรับเรือทาสหลังจากการยกเลิกการค้าทาส การก่อตั้งการค้าน้ำมันปาล์มจากแอฟริกาตะวันตกส่วนใหญ่เป็นผลมาจากการปฏิวัติอุตสาหกรรมในยุโรป ในขณะที่ผู้คนในยุโรปเริ่มให้ความสำคัญกับสุขอนามัยและสุขอนามัยอย่างจริงจัง ความต้องการสบู่ก็เพิ่มขึ้น ส่งผลให้มีความต้องการน้ำมันพืชที่เหมาะสำหรับการผลิตสบู่และการใช้งานทางเทคนิคอื่นๆ การชุบดีบุกจำเป็นต้องใช้น้ำมันทางเทคนิคซึ่งพบว่าน้ำมันปาล์มมีความเหมาะสม ในช่วงต้นทศวรรษ 1870 การส่งออกน้ำมันปาล์มจากสามเหลี่ยมปากแม่น้ำไนเจอร์อยู่ที่ 25,000 ถึง 30,000 ตันต่อปี และภายในปี 1911 ดินแดนแอฟริกาตะวันตกของอังกฤษส่งออก 87,000 ตัน
การส่งออกเมล็ดปาล์มเริ่มขึ้นในปี พ.ศ. 2375 และในปี พ.ศ. 2454 แอฟริกาตะวันตกของอังกฤษเพียงแห่งเดียวส่งออกได้ 157,000 ตัน ซึ่งประมาณ 75 เปอร์เซ็นต์มาจากไนจีเรีย ไนจีเรียเป็นผู้ส่งออกรายใหญ่ที่สุดจนถึงปี 1934 เมื่อประเทศถูกแซงหน้าโดยมาเลเซีย แอฟริกาเป็นผู้นำของโลกในการผลิตและส่งออกน้ำมันปาล์มตลอดครึ่งแรกของศตวรรษที่ 20 นำโดยไนจีเรียและซาอีร์ อย่างไรก็ตาม ภายในปี 1966 มาเลเซียและอินโดนีเซียมีปริมาณการผลิตน้ำมันปาล์มแซงหน้าแอฟริกาทั้งหมด ตามรายงาน Oil Palm Review ซึ่งจัดพิมพ์โดยสถาบันพัฒนาและวิจัยเขตร้อนในสหราชอาณาจักร มาเลเซียเพียงแห่งเดียวผลิตน้ำมันปาล์มมากกว่า 3 ล้านตันในปี พ.ศ. 2526 เทียบกับการผลิตในแอฟริกาทั้งหมดประมาณ 1.3 ล้านตัน
เอกสารฉบับนี้ไม่มีเจตนาที่จะหารือถึงปัจจัยที่นำไปสู่ผลงานอันน่าทึ่งของอินโดนีเซียและมาเลเซีย อย่างไรก็ตาม ในประเทศเหล่านี้ การวิจัยและพัฒนาที่มั่นคงได้รับการสนับสนุนจากความปรารถนาอย่างมีสติที่จะนำผลการวิจัยไปใช้ วัฒนธรรมการพัฒนาพื้นที่เพาะปลูกที่ได้มาจากการเพาะปลูกและการแปรรูปยางพารามายาวนานเป็นรากฐานที่ดีในการแนะนำการเพาะปลูกน้ำมันปาล์มขนาดใหญ่ ความเชี่ยวชาญด้านเทคโนโลยีและการใช้เครื่องจักรที่รวดเร็ว ร่วมกับการสนับสนุนจากรัฐบาลต่ออุตสาหกรรมในฐานะนโยบายการพัฒนาอุตสาหกรรมที่เป็นระบบและเชิงกลยุทธ์ ช่วยอำนวยความสะดวกในการลงทุนของภาคเอกชนในภาคนี้ ปัจจัยเหล่านี้และปัจจัยอื่นๆ อีกมากมายล้วนมีส่วนในการพัฒนาความโดดเด่นในอุตสาหกรรมปาล์มน้ำมันของตะวันออกไกล
การส่งออกเมล็ดปาล์มเริ่มขึ้นในปี พ.ศ. 2375 และในปี พ.ศ. 2454 แอฟริกาตะวันตกของอังกฤษเพียงแห่งเดียวส่งออกได้ 157,000 ตัน ซึ่งประมาณ 75 เปอร์เซ็นต์มาจากไนจีเรีย ไนจีเรียเป็นผู้ส่งออกรายใหญ่ที่สุดจนถึงปี 1934 เมื่อประเทศถูกแซงหน้าโดยมาเลเซีย แอฟริกาเป็นผู้นำของโลกในการผลิตและส่งออกน้ำมันปาล์มตลอดครึ่งแรกของศตวรรษที่ 20 นำโดยไนจีเรียและซาอีร์ อย่างไรก็ตาม ภายในปี 1966 มาเลเซียและอินโดนีเซียมีปริมาณการผลิตน้ำมันปาล์มแซงหน้าแอฟริกาทั้งหมด ตามรายงาน Oil Palm Review ซึ่งจัดพิมพ์โดยสถาบันพัฒนาและวิจัยเขตร้อนในสหราชอาณาจักร มาเลเซียเพียงแห่งเดียวผลิตน้ำมันปาล์มมากกว่า 3 ล้านตันในปี พ.ศ. 2526 เทียบกับการผลิตในแอฟริกาทั้งหมดประมาณ 1.3 ล้านตัน
เอกสารฉบับนี้ไม่มีเจตนาที่จะหารือถึงปัจจัยที่นำไปสู่ผลงานอันน่าทึ่งของอินโดนีเซียและมาเลเซีย อย่างไรก็ตาม ในประเทศเหล่านี้ การวิจัยและพัฒนาที่มั่นคงได้รับการสนับสนุนจากความปรารถนาอย่างมีสติที่จะนำผลการวิจัยไปใช้ วัฒนธรรมการพัฒนาพื้นที่เพาะปลูกที่ได้มาจากการเพาะปลูกและการแปรรูปยางพารามายาวนานเป็นรากฐานที่ดีในการแนะนำการเพาะปลูกน้ำมันปาล์มขนาดใหญ่ ความเชี่ยวชาญด้านเทคโนโลยีและการใช้เครื่องจักรที่รวดเร็ว ร่วมกับการสนับสนุนจากรัฐบาลต่ออุตสาหกรรมในฐานะนโยบายการพัฒนาอุตสาหกรรมที่เป็นระบบและเชิงกลยุทธ์ ช่วยอำนวยความสะดวกในการลงทุนของภาคเอกชนในภาคนี้ ปัจจัยเหล่านี้และปัจจัยอื่นๆ อีกมากมายล้วนมีส่วนในการพัฒนาความโดดเด่นในอุตสาหกรรมปาล์มน้ำมันของตะวันออกไกล
ก่อนหน้า: ระบบฟาร์มปาล์มน้ำมันในแอฟริกา
ต่อไป: การเก็บน้ำมันปาล์ม
ติดต่อเรา
- Q วัตถุดิบของคุณคืออะไร?
- Q คุณต้องการประมวลผลกี่ตันต่อวัน?
- Q คุณต้องการเครื่องอะไร? หรือข้อกำหนดอื่น ๆ ?
